25 თებერვალი (12.02 ძვ. სტ.) – დღესასწაული ივერიის ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ხატისა

წლების განმავლობაში მამა გაბრიელი უპირატესად ღვთისა და მოყვასის სიყვარულზე, სინანულზე, სიმდაბლესა და სიკეთეზე უქადაგებდა მასთან მოსულთ. ხოლო ახალ კელიაში გადასვლის შემდგომ (1995 წლის ოქტომბერი –

ვაი შენდა, სულო, რამეთუ უგრძნობელად მყოფობ ამ ცხოვრებაში, ყოველდღიურად ეძლევი ფუფუნებას, სიცილს, გაფანტულობას და ცხოვრობ თავაშვებულად; მომავალ საუკუნეში იტირებ, [სახარებისეული] მდიდრის მსგავსად, მარადიული ცეცხლის ალში

შევიტყვე თქვენი დიდი მწუხარების შესახებ – მოულოდნელად ვაჟი გარდაგცვლიათ. თანაგიგრძნობთ. წმინდა მამები გვირჩევენ

ტროპარი ყოველსა ქვეყანასა განხდა ხმა შენი, რომელმანცა შეიწყნარა სიტყვა შენი, რომლითა ღმრთივშუენიერად ჰქადაგე სარწმუნოება, ბუნებანი

საშობაო ეპისტოლე უწმინდესისა და უნეტარესის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს- პატრიარქის, მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსის და ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტ ილია II-ისა

ჩვენი ბრძოლა ყოველ დღე და ყოველ ჟამს მიმდინარეობს. თუკი ძმა გაკიცხე, ან განიკითხე, ან დაამწუხრე, – დაკარგე სიმშვიდე. თუ აღზვავდი ან ძმაზე უმჯობესად მიიჩნიე თავი,

მრავალი წმიდა მამის წინასწარმეტყველებით ქვეყნის აღსასრულის მომასწავებელი ერთ-ერთი ნიშანი იქნება საყოველთაო, საშინელი

წმინდა პაისი მთაწმინდელის ცხოვრებიდან: 1988 წელს სკორსეზეს ფილმის “ქრისტეს უკანასკნელი ვნებანის” ჩვენებასთან დაკავშირებით მთელი

სახარება იოანესაგან (5, 1-15) “1. ამისა შემდგომად იყო დღესასწაული ჰურიათაჲ, და აღვიდა იესუ იერუსალჱმდ. 2. და არს იერუსალჱმს ცხოვართა საბანელსა მას ტბაჲ, რომელსა ჰრქჳან ებრაელებრ

ყოვლადუსამღვდელოესის მარნეულისა და ჰუჯაბის ეპისკოპოსის გიორგის (ჯამდელიანი) გ ა ნ ც ხ ა დ ე ბ ა მინდა გამოვეხმაურო ზემო სვანეთში, კერძოდ მესტიაში განვითარებულ მოვლენებს,